Dat is precies het moment waarop een presentatie ontsporen kan: te veel inhoud, te weinig richting. Dus begonnen we met vragen. Niet over slides, maar over het verhaal. Wat moest de zaal begrijpen? Wat moest er beklijven?
Stap voor stap werd duidelijk wat de kern was. Het storyboard eerst. De slides daarna.
Het concept dat volgde: de darmen als een bos. Eerst het grote geheel, dan inzoomen tot je ziet wat er écht speelt in het microbioom. Geen opsomming van feiten, maar een reis die de complexiteit verteerbaar maakt.

Op het symposium landde het. Doel bereikt. Veel positieve feedback.